Gmina Łoniów

Czcigodny Księże Celebransie, Szanowni Uczestnicy dzisiejszej ceremonii.
Stoimy u stóp pomnika naszych Kolegów: Wincentego Piwowarskiego i Edwarda Małodobrego, żołnierzy Armii Krajowej z placówki Koprzywnica. Tutaj co roku pochylamy głowy nad ofiarami II wojny światowej, dyskryminacji, nad ludzką słabością i moralną siłą, nad niezawinionym cierpieniem.
Dokumenty historyczne muszą pozostać i wołać, ale nie po to, aby siać nienawiść. Ten las, w którym toczyła się walka z najeźdźcą niemieckim, a w której zginęli nasi towarzysze broni, ten pomnik, to znak i przeżytego cierpienia, i przemocy - Golgoty ludzkości.
Ziemia, w którą wsiąkła Wasza krew, odzywa się do żyjących jeszcze Waszych towarzyszy broni. Wspomnienia o tamtych czasach jakby zacierały się, a jednak potrzeba wracać do nich, by zgłębić i uszanować ich wartość, bo przeżyły próbę czasu. Utrzymując je, pozostajemy sobą. Ślady przeżytych faktów, historii zmagań, wysiłków, jak i nadziei na wolność, zostają naznaczone w pamięci nieprzemijającej. W przemijającym czasie mierzonym kalendarzami nie ma nic trwałego, bo czasów mocarz tajemniczy kruszy wszystko i rozwiewa w nicość. My, Kombatanci żyjemy jak ptaki na gałęzi, ale coraz mniej tych ptaków. Oby w pokoleniach nie brakło nam ludzi o wielkich charakterach.
Wam, Drodzy Koledzy, śni się już wieczny sen o Polsce, za którą oddaliście życie. Wam słów uznania już nie potrzeba, bo nie ma takiej skromnej żołnierskiej mogiły, na której nie zakwitłyby kwiaty nieśmiertelności idei, za którą zapłaciliście najwyższą cenę.

Fragmenty wystąpienia Wincentego Cebuli z 13 lipca 2003 roku

Fotogalerie z uroczystości w Zawidzy

13 lipca 2003